
Tot groot verdriet is op 3 januari 2008 onze voorzitter Evert van Ballegooie overleden.
Hieronder het persbericht dat naar aanleiding van zijn overlijden gepubliceerd is.
Na een kort ziekbed is op 3 januari 2008 dr. Evert van Ballegooie overleden aan de gevolgen van een longtumor. Hij was voorzitter van de NDF van 1995 tot 2000 en erelid van de EADV. Hij was op het gebied van de diabeteszorg veruit de meest bekende internist in Nederland. Op congressen was hij een populair en humoristisch spreker of dagvoorzitter, hij was auteur van talloze boeken en artikelen, haalde vele kranten met zijn opmerkelijke uitspraken en nam het initiatief voor talloze diabetesprojecten. Zo stond hij in 1995 aan de wieg van de Nederlandse Diabetes Federatie en was hij de laatste tijd de grote motor achter de nieuwe organisatie Langerhans.
Evert van Ballegooie werd geboren op 11 mei 1950 en hij studeerde van 1968 tot 1975 geneeskunde aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Na zijn opleiding tot internist in Zwolle en Groningen was hij van 1980 tot 1986 verbonden als wetenschappelijk medewerker aan de afdeling Endocrinologie van het Academisch Ziekenhuis te Groningen. In 1984 promoveerde hij op een onderzoek naar de behandeling met continue subcutane insuline-infusie (insulinepomptherapie). Van 1986 tot 2006 was hij werkzaam als internist in de Isala Klinieken (Weezenlanden) te Zwolle, met speciale aandacht voor diabetes mellitus.
Het laatste jaar was hij internist in Ziekenhuis Bethesda in Hoogeveen. Hij werkte hier een dag minder, omdat hij meer tijd wilde hebben voor zijn talloze andere diabetesprojecten, zoals het voorzitterschap van Langerhans, de organisatie van cursussen en congressen en het houden van lezingen. Ook was hij de bedenker en hoofdredacteur van het kwartaalblad DiabeteSpecialist. Van Ballegooie is de grote motor geweest bij de oprichting van de Nederlandse Diabetes Federatie in juni 1995: hij was NDF-voorzitter van 1995 tot 2000. Hij was ook lange tijd voorzitter van de Nederlandse Vereniging voor Diabetes Onderzoek (NVDO), een van de partners binnen de NDF.
Van Ballegooie heeft niet alleen bijzonder grote verdiensten gehad voor de diabeteswereld in het algemeen, maar heeft ook sterk bijgedragen aan de ontwikkeling van het vak van diabetesverpleegkundige. Om deze reden heeft de EADV, de beroepsorganisatie voor diabeteszorgverleners, in 1996 Evert van Ballegooie benoemd tot erelid.
Tijdens een grote landelijke DVN-manifestatie op 1 april 2000 werd Van Ballegooie benoemd tot ridder in de orde van Oranje Nassau. Burgemeester J. Franssen van Zwolle schetste Van Ballegooie als een markant inwoner van zijn stad en een autoriteit op het brede gebied van de diabeteszorg. "Zwolle beschikt helaas niet over een academisch ziekenhuis, maar dankzij mensen als Van Ballegooie is er toch ook bij ons sprake van een diabeteszorg op een bijzonder hoog niveau", aldus burgemeester Franssen.
In zijn dankwoord wilde Van Ballegooie graag de eer met anderen delen. Hij liet zien dat verbetering van de diabeteszorg uitsluitend te danken is aan de inzet en het enthousiasme van tallozen in Nederland. Hij wees in dit verband op de meer dan honderd personen die hadden meegewerkt aan de totstandkoming van de NDF-bundel "Richtlijnen en Adviezen voor goede diabeteszorg", die hij eerder op de dag had aangeboden aan de minister van volksgezondheid, mevrouw E. Borst-Eilers.
Van Ballegooie had een bijzondere gave om zijn talloze ideeën te vertalen naar concrete projecten. Hij reageerde alert op actuele ontwikkelingen door zelf dingen op touw te zetten. Zo organiseerde hij een congres ter gelegenheid van de tweede herziening van de NHG-Standaard Diabetes mellitus type 2. Toen Inge Evers in Utrecht promoveerde op een onderzoek naar diabetes en zwangerschap, organiseerde van Ballegooie een congres in Zeist over dat thema. Ook de problematiek van diabetes bij allochtone Nederlanders was een congres waard. Overal trok Van Ballegooie volle zalen, de laatste jaren wordt het Langerhans symposium in Zwolle zelfs tweemaal gehouden, om daarmee een dikke twaalfhonderd mensen te kunnen toelaten. De door Van Ballegooie geïnitieerde cursussen en nascholingen zijn altijd snel volgeboekt, binnen enkele dagen na de start van de inschrijving.
Alles wat Van Ballegooie aanpakte, leek in goud te veranderen! Zijn geheime wapen was het sturen van veel e-mails. In vaak nachtelijke uren bedacht hij zijn plannen en stuurde die in allerhande mails aan direct betrokkenen. Na wat heen en weer mailen waren de plannen klaar en kon het zoveelste project beginnen. Evert van Ballegooie had een feilloos gevoel om met de media om te gaan. Hij deed steeds weer ferme uitspraken, waarvan hij zelf al goed besefte dat die als krantenkop het goed zouden doen. Journalisten die hem interviewden, konden volstaan met het opschrijven van een groot aantal oneliners, die altijd weer een boeiend artikel opleverden.
Eind oktober 2007 voelde Evert van Ballegooie zich niet helemaal lekker en lag hij enkele dagen op bed. Op 5 november werd een groot tumorproces in de linkerlong ontdekt, zo liet Evert via e-mail diezelfde avond weten aan zijn vrienden en bekenden. Vrij snel werd duidelijk dat de kans op beterschap minimaal was. Tot het laatste moment toonde Evert belangstelling voor zijn omgeving, zowel privé als zakelijk. Wat zal hij gemist worden!!
Guus Herbschleb