De herziene NHG-Standaard ‘Diabetes mellitus type 2’ die in maart 2006 uitgekomen is, verschilt in een aantal opzichten met voorgaande standaarden. Zo heeft de controle van de nierfunctie een centrale plaats gekregen. De samenstellers van de standaard onderbouwen deze keuze. Niet alleen is aangetoond dat hoe slechter de nierfunctie en hoe hoger de albuminurie is, hoe groter het risico op terminaal nierfalen, mortaliteit en cardiovasculaire morbiditeit. Ook is een verminderde nierfunctie van invloed op de keuze voor en dosering van medicatie, en op het verwijsbeleid. Daarom krijgen huisartsen het advies om bij alle patiënten met diabetes mellitus type 2 jaarlijks via bloedonderzoek de creatinineconcentratie, een maatstaf voor de nierfunctie, te laten bepalen. Omdat deze waarde alleen niet voldoende zegt over de nierfunctie wordt aangeraden de creatinineklaring te berekenen met behulp van formules.
De NHG-Standaard noemt twee methodes om de nierfunctie met formule te kunnen schatten, namelijk die van Cockcroft en Gault en die van de MDRD. De verschillen tussen een Cockcroft en MDRD uitslag kunnen groot zijn. Beide formules zijn in de calculator verwerkt om de klaring van de nierfunctie mee te kunnen schatten.
Indien u deze formules wilt gebruiken, houd rekening met de tekortkomingen en verzamel zonodig 24-uursurine om tot een berekening van de klaring te komen.
Vergeet niet: Deze formules geven niets meer en niets minder dan SCHATTINGEN!
|
||||||
|
||||||